สวรรค์บนลิ้น

ประเภทแรก  "คำเดียวอยู่"

ประเภทสอง "หยุดไม่ได้"

 ขยายความกันหน่อย "คำเดียวอยู่"  ก็แบบประมาณพวกรสชาดซับซ้อนซ่อนเงื่อนงำ

กรอบนอกนุ่มใน กัดเข้าไปคำนึงเงี้ย

"แม่เจ้าโว้ย ทุกเครื่องปรุงฟุ้งกระจายต่อมน้ำลายไหลกระจายเต็มปาก"

พอแตะโดนลิ้นยังไม่อยากกลืนเพราะผิวสัมผัสมันแบบว่า

ทำให้ลิ้นของคุณได้สนุกแสนเพลินซะ

รสสุดท้ายซาบซ่ายาวนานจนคนกินต้องร้อง......ซี้ดดดด...อูยยยย...

นึกในใจ " แม่งทำมาจากบ้า อะไรบ้างว่ะเนี่ย

 อร่อยยยย สาดดดดด"

(^^^^^^^^^^^+^^^^^^^^^^^) 

OK ... แบบที่สอง... "หยุดไม่ได้" อันนี้แบบว่า อันตรายมาก

เพราะรสชาดจะ Simple ชัดเจน Single Minded มากกกกก

ลิ้นรับรสของคุณจะรู้สึกคุ้นเคยกับ "หยุดไม่ได้" ง่ายมาก

รู้ตัวอีกทีก็...หมดจาน หมดถุง หมดขวด

หมดกันที่อุตส่าห์ไปเข้าฟิตเนสมา

เอาน่า "อโหสิ อหิงสา อหังกาให้ตัวเองบ้าง"

เค้าว่ากันว่า

มันผู้ใดที่รักและชื่นชอบการกินอาหาร

ผู้นั้น... เอาเก่ง!!!

edit @ 11 Sep 2008 16:53:57 by Free Food